امید

من به چشم های بی قرار تو
قول می دهم
ریشه های ما به آب
شاخه های ما به آفتاب می رسد
ما دوباره سبز می شویم


قیصر امین پور

آن مرغ فریاد و آتش

یک بال فریاد و یک بال آتش
مرغی از این گونه
سر تا سر شب
بر گرد آن شهر پرواز می کرد
گفتند
این مرغ جادوست
ابلیس این مرغ را بال و پرواز داده ست
گفتند و آنگاه خفتند
وان مرغ سرتاسر شب
یک بال فریاد و یک بال آتش
از غارت خیل تاتارشان برحذر داشت
فردا که آن شهر خاموش
در حلقه ی شهر بندان دشمن
از خواب دوشینه برخاست
دیدند
زان مرغ فریاد و آتش
خاکستری سرد برجاست

شفیعی کدکنی

توجيه زمانه

A shaman of the Sitka-Qwan Indians (Alaska), wearing a ritual mask, is doing a healing

... در سال بيست و پنجم از هجرت، ابن عفان، عثمان، ولايت بصره به ابوموسي اشعري سپرد و فرمود تا به پارس رود. و مردم کوره شاپور، سوم بار نقض عهد کردند. و ابوموسي اشعري و عثمان ابن ابي العاص به اتفاق رفتند و فتح نيشابور کردند، در سال بيست و ششم. و بعد از آن عثمان بن عفان، عبدالله عامربن کريز را والي گرداند. پس ابو موسي اشعري به پارس آمد، و قصد اصطخر کرد، در سال بيست و ششم از هجرت. و در آن وقت، ماهک در اصطخر بود؛ در ميان ايشان صلح پيوست. و عبدالله بن عامر، از آنجا به اعمال جور رفت، و شهر جور را حصار مي داد. در ميانه خبر رسيد که مردم اصطخر عهد بشکستند و عامل او را بکشتند. و چندان توقف نمود که جور را بستد، در سال سي ام هجرت. و سوگند خورد که چندان بکشد از مردم اصطخر، که خون براند. به اصطخر آمد و به جنگ بستد... و خون همگان مباح گردانيد؛ و چندانکه مي کشتند، خون نمي رفت تا آب گرم بر خون مي ريختند پس برفت. و عدد کشتگان که نامبردار بودند چهل هزار کشته بود، بيرون از مجهولان. و اول خلل و خرابي که در اصطخر راه يافت آن بود. و اين فتح در سال سي و دوم بود از هجرت.

پس، حادثه اميرالمونين عثمان افتاد، و نوبت خلافت به اميرالمونين علي، عليه الصلوه و السلام، آمد. ولايت عراق و پارس، جمله به عبدالله بن عباس، رضي الله عنهما، سپرد. و در آن فور، مردم اصطخر ديگر باره سر برآوردند و غدر کردند. عبدالله بن عباس لشکر آنجا کشيد. و اصطخر به قهر بگشاد. و خلايقي بي اندازه بکشت. و چون اين آوازه، به ديگر شهرهاي پارس افتاد، هيچ کس سر بر نيارست آوردن. جمله صافي و مسستخلص ماند. و هر روز اسلام ايشان زيادت مي شد؛ تا همگان برگذشت روزگار مسلمان شدند. و در پارس تا اسلام ظاهر شدست، همگان مذهب سنت و جماعت داشته اند؛ و مبتدعان، آنجا ثبات نيابند؛ و تعصب مذهب گبري ندانند....

فارسنامه ابن بلخي

پيش از سال 511 هجري

دوستان مدتي است از پيغام آوري گذشته و به مصلحان اجتماعي روي آورده اند.

اسکندر...

نادر...

...

Assassin's Creed & Hassan Sabbah - The Persian Assassins

Assassin's Creed is a third-person stealth game in which the player assumes the role of Altaïr ibn La-Ahad (الطائر ابن لا أحد , Arabic, "The Flying One, Son of None"), a member of the Hashshashin, The Assassin Brotherhood, which is not allied to either the Crusaders or Saracens during the third crusade.



The Hashshashin (also Hashishin, Hashashiyyin, Hashasheen or Assassins) were an offshoot of the Ismā'īlī sect of Shia Muslims. After a quarrel about the succession of leadership in the ruling Fatimide dynasty in Cairo around the year 1090, the losing Nizāriyya faction were driven from Egypt. They established a number of fortified settlements in present day Iran, Iraq, Syria and Lebanon under rule of the charismatic Iranian leader Hasan-i Sabbah. Persecuted as infidels by the dominant Sunni sect in the Muslim world, they sent dedicated people to eliminate prominent Sunni leaders, whom they considered "impious usurpers."[1] The sect was decimated by the invading Mongols, their last stronghold being flattened by Hülegü Khan in the year 1272.



The original place they started their elite group was in Alamut, Iran (Persia) and later traveled to other countries. Legends abound as to the tactics used to induct warriors into what became both a religious and a political organization. One such false legend is that future assassins were subjected to rites similar to those of other mystery cults, in which the subject was made to believe that he was in imminent danger of death. The twist was that they were drugged to simulate "dying", to later awaken in a garden flowing with wine and served a sumptuous feast by virgins. The supplicant was then convinced he was in Heaven and that the cult's leader, Hasan-i Sabbah, was a representative of the divinity and all his orders should be followed, even unto death. This legend derives from Marco Polo, who visited Alamut after it fell to the Mongols in the thirteenth century. (Many scholars have argued, and demonstrated convincingly, that the attribution of the epithet 'hashish eaters' or 'hashish takers' is a misnomer derived from enemies of the Isma'ilis and was never used by Muslim chroniclers or sources. There is no mention of that drug [hashish] in connection with the Persian Assassins - especially in the library of Alamut ("the secret archives"– Edward Burman, The Assassins - Holy Killers of Islam))



The group transformed the act of murder into a system directed largely against Seljuk Muslim rulers who had been persecuting their sects. They were meticulous in killing the targeted individual, seeking to do so without any additional casualties and innocent loss of life, although they were careful to cultivate their terrifying reputation by slaying their victims in public, often in mosques. Typically, they approached using a disguise. Preferring a small hidden blade or dagger, they rejected poison, bows and other weapons that allowed the attacker to escape and live. For unarmed combat, the Hashshashin practiced a fighting style called Janna which incorporates striking techniques, grappling and low kicks. However, under no circumstances did they commit suicide, preferring to be killed by the master himself.


http://en.wikipedia.org/wiki/Assassin%27s_Creed
http://en.wikipedia.org/wiki/Hashshashin
http://www.alamut.com/subj/ideologies/alamut/secDoctrines.html

The Long Search for Freedom

The genius of the hole is no matter how long you spend climbing out, you can still fall back in an instant.